Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Szczep łożyskowce
Rząd gryzonie
Rodzina marowate
Rodzaj Cavia
Gatunek świnka morska

Nazwa systematyczna gatunku brzmiąca po łacinie Cavia porcellus, której pierwszy człon „cavia” wywodzi się ze słowa „coüi”, którym Indianie określają tego gryzonia w rodzimym języku keczua. Porcellus je łacińskim określeniem prosięcia. Przymiotnik „morska” najprawdopodobniej wziął się z tego, że świnka przebyła morza i oceany by znaleźć się w Europie.

Pochodzenie świnki morskiej
Świna morska pochodzi z Ameryki Południowej, a dokładnie z Andów, czyli dzisiejszych obszarów Peru, Brazylii, Paragwaju i Boliwii.

Środowisko naturalne świnek morskich
Obecnie świnka morska nie występuje już w stanie dzikim, ale osobniki powtórnie zdziczałe żyją na wolności w Ameryce Południowej zamieszkując tereny suche, skaliste wyżyny i bagienne niziny. Zdziczałe świnki tworzą niewielkie stadka, a aktywność wykazują głównie nocą żywiąc się różnorodnymi roślinami. Ich naturalnymi wrogami są lisy, koty i węże.

Udomowienie świnki morskiej
Pierwsze kontakty człowieka ze świnkami morskimi stwierdzono na płaskowyżu położonym nad jeziorem Titicaca, ale wizerunki tych gryzoni znajdujące się na wyrobach ceramicznych pochodzących z 500-1000 r. n. e. dowodzą, że człowiek zetknął się z tym gatunkiem znacznie wcześniej.

O udomowieniu świnki morskiej świadczą ich mumie znajdowane po dzień dzisiejszy na gruzach dawnej cywilizacji Inków zamieszkujących południowoamerykańskie Andy. Na proces jej udomowienia już w trzecim tysiącleciu p. n. e.  największy wpływ miały ludy rolnicze z Peru, Ekwadoru i Kolumbii. Mumie świnek dowodzą, że zwierzątka te były obiektem kultu religijnego. Budowano nawet dla nich specjalne zagrody z kamienia połączone korytarzami. Ponadto świnki hodowano także dla ich smacznego mięsa. Do dzisiaj  w Ameryce Południowej mięso świnki morskiej stanowi przysmak, pieczone świnki podawane są w restauracjach.

W Europie świnki morskie pojawiły się mniej więcej w 1580 r. Przypłynęły wraz z pierwszymi holenderskimi odkrywcami na statkach i bardzo szybko stały się jednym z najpopularniejszych zwierzątek trzymanych w domach. Oprócz tego świnki morskie były kiedyś popularnymi zwierzętami laboratoryjnymi, wykorzystywanymi w badaniach naukowych, ale z czasem jednak zostały zastąpione przez szybciej rozmnażające się myszy i szczury.

Morfologia (wygląd i budowa) świnki morskiej

  • Długość ciała: 22–35 cm
  • Brak ogona
  • Temperatura ciała: 37,4–39,5 °C
  • Masa ciała: samica około 800 gramów, samiec około 1200 g
  • Dojrzałość płciową: samice ok. 4 tygodnia, samce ok. 2–3 miesiąca
  • Sezon rozrodczy: cały rok
  • Długość ciąży: ok. 64–69 dni
  • Liczba młodych: 1–4 (zdarzają się liczniejsze mioty)
  • Liczba miotów rocznych: 2-3
  • Długość życia: około 7-9 lat
  • Odmiany: gładkowłose, rozetkowe, długowłose
  • Ubarwienie: świnki zdziczałe – brunatne i szare, rasy hodowlane – łaciate, jednobarwne, aguti
  • Roślinożerca

Dodaj komentarz